وبلاگ

تفاوت استیل بگیر و نگیر چیست؟

تفاوت استیل بگیر و نگیر

تفاوت استیل بگیر و نگیر چیست؟

در اصطلاحات بازاری و مخصوصا، در بازار لوله و اتصالات ایران، نام استیل بگیر و استیل نگیر را زیاد شنده اید. این اصطلاح در واقع به خاصیت مغناطیسی فلز استیل اشاره دارد. در ادامه این مطلب از سایت اتصال آنلاین، به معرفی و شرح هر دو نوع استیل بگیر و نگیر می پردازیم و تفاوت های آنها را بیان می کنیم. ممنون که تا انتهای این مطلب همراه ما هستید.

استیل بگیر و نگیر چیست؟

استیل بگیر و نگیر را می توان در یک خط ساده و مختصر اینگونه بیان کرد؛ استیل بگیر به فولادی گفته می شود که آهنربا را به خودش جذب می کند. مانند استیل سری 400. استیل نگیر به فولادی گفته می شود که خاصیت مغناطیسی نداشته و آهنربا را به خودش جذب نمی کند. مانند استیل سری 300. پس همانطور که پیداست، استیل بگیر و نگیر از فولاد های با خاصیت های متفاوت تولید و عرضه شده اند.

البته که استیل نگیر، ترکیب شیمیایی متفاوت تری نیز دارد که در ادامه به آن پرداخته ایم. اما همین قدر برای اطلاعات اولیه کفایت می کند که بدانیم، استیل بگیر یک استیل مغناطیسی و استیل نگیر یک استیل غیر مغناطیسی است. از این رو، کاربری، قیمت، تنوع و سایر ویزگی های این دو استیل از هم متمایز می شود. خرید و تهیه هر کدام از این فلزات، با چالش هایی رو به رو است که در ادامه به آنها می پردازیم.

تفاوت استیل بگیر و نگیر چیست؟

ترکیب شیمیایی و ساختار استیل بگیر و نگیر

همانطور که مطالعه فرمودید، استیل بگیر و نگیر از نظر ترکیب های شیمیایی نیز با یکدیگر متفاوت اند. استیل بگیر به علت خاصیت فولاد خود، دارای ترکیب و ساختار شیمیایی متفاوت از استیل نگیر می باشد. در استیل های بگیر( مانند سری 400 )، مقدار نیکل موجود در فولاد صفر یا نزدیک به صفر است. این در حالی ست که در ترکیب و ساختار شیمیایی استیل نگیر ( مانند سری 300 )، مقدار قابل توجهی از نیکل وجود دارد.

در واقع وجود فلز نیکل در استیل نگیر، باعث از بین رفتن خاصیت مغناطیسی فلز می شود. بنابراین وقتی یک آهنربا را به یک شی ساخته از استیل نگیر نزدیک می کنید، می بینید که خاصیت مغناطیسی در آن شی وجود ندارد و جذب آهنربا نمی شود. از عمده ترین و متداول ترین سری های استیل نگیر، می توان به مواردی همچون استیل 304 و 316 اشاره کرد که در بازار لوله و اتصالات ایران، شناخته شده تر هستند.

 اکنون که با ساختار و ترکیب شیمیایی این فلز آشنا شدید، زمان آن است که تفاوت های آنها را از نظر ظاهری هم بشناسید تا بتوانید روش تشخیص استیل نگیر از بگیر را یاد بگیرید.

تفاوت ظاهری و عملکردی استیل بگیر و نگیر

تفاوت ظاهری استیل بگیر و نگیر، چندان مشخص و قابل تشخیص نیست. بسیاری از این لوله ها، در کنار هم در انبار چیده می شوند و کاربر با یک نگاه ساده و سطحی، نمی تواند تفاوت ظاهری استیل بگیر و نگیر را از یکدیگر تشخیص دهد. به همین دلیل، 3 روش اصولی و استاندارد برای شاسایی تفاوت های این دو فلز پر مصرف در نظر گرفته می شود. این سه روش استاندارد و متداول، عبارت اند از؛

تفاوت در خاصیت مغناطیسی

همهترین و اصلی ترین روش تخیص فلز استیل بگیر و نگیر، استفاده از آهنربا ست. با نزدیک کردن یک آهنربا ساده به لوله و اتصالات استیل، می توانید متوجه شوید که آیا آن لوله یا اتصال، از جنس استیل بگیر است یا نگیر. اگر آهنربا به سمت آن لوله و اتصال جذب شد، یعنی آن استیل بگیر است. اگر آهنربا به لوله یا اتصال استیل نچسبید، یعنی آن لوله یا اتصال از جنس فلز استیل نگیر می باشد.

تفاوت در مقاومت به خوردگی

لوله و اتصالات ساخته شده از استیل نگیر، مقاومت و استحکام بالاتری در برابر خوردگی و زنگ زدگی دارند. به همین جهت از آنها در محیط های مرطوب یا اسیدی، بیشتر استفاده می کنند. برعکس این دسته از محصولات استیل، لوله ها و اتصالات استیل بگیر، در رطوبت زیاد ممکن است دچار لکه های زنگ زدگی و حتی زنگ زدگی های سطحی گسترده شوند. بنابراین لوله و اتصالات استیل نگیر، در برابر زنگ زدگی و خوردگی، بسیار مقاوم تر از لوله و اتصالات بگیر هستند.

تفاوت در سختی و شکل پذیری

لوله و اتصالاتی که از جنس استیل بگیر هستند، به علت مقدار قابل توجهی از فلز نیکل، سخت تر و شکننده تر هستند. انعطاف پذیری کمتری به نسبت لوله و اتصالات استیل نگیر دارند. اتصالات استیل نگیر، نرم تر از سایر جنس ها بوده و راحت تر فرم می گیرد. برای مثال، لوله های 304 و 316 در تولیدی ها و کارخانه ها، راحت تر تولید و ساخته می شوند. این مهم، به دلیل خاصیت استیل نگیر و نداشتن فلز نیکل در ساختار آن می باشد

روش تشخیص استیل بگیر و نگیر

هنگام خرید لوله یا اتصالات استیل، نگران بگیر یا نگیر بودن آنها نباشید. چرا که تمامی کارخانه های تولید کننده این محصولات، با حکاکی های مخصوص و یا بسته بندی های منحصر به فرد، آنها را از یکدیگر سوا می کنند. همچنین، فروشنده و نمایندگی های فروش این محصولات نیز، از استیل بگیر یا نگیر بودن محصولات اطلاع داشته و شما را راهنمایی می کنند. اگر به هر دلیل دیگری تمایل به تست و تشخیص استیل بگیر و نگیر داشتید، می توانید از تست های زیر استفاده کنید.

  1. تست آهنربا: ساده ترین روش تشخیص لوله و اتصالات استیل بگیر و نگیر
  2. تست جرقه: استیل بگیر، جرقه زردتر و بلند تری دارد و می توان از این طریق آن را شناسایی نمود
  3. تست اسید: لوله و اتصالات استیل نگیر، در تماس با اسید، واکنش خاصی نشان نمی دهند و در برابر آن مقاوم اند.
  4. بررسی حکاکی های روی بدنه: لوله و اتصالات و حتی ورق های استیل را با دقت نگاه کنید تا اعدادی مانند 304، 316، 430 و … را مشاهده کنید. اعداد سری 300، مربوط به استیل نگیر و اعداد سری 400 مربوط به استیل بگیر می باشند.

جمع بندی نهایی

استیل های بگیر و نگیر، در بازار لوله و اتصالات ایران به راحتی یافت می شوند. تشخیص آنها از همدیگر به کمک یک آهنربای ساده، کاری عملی و درست است. در ورق ها، لوله ها و اتصالات استیل موجود در کشور، از هر دو نوع این فلزات استفاده شده است. جهت تهیه و خرید انواع محصولات استیل با استیل بگیر یا نگیر، می توانید با کارشناسان مجموعه اتصال آنلاین تماس بگیرید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *